"Les aventures de la fin de l'épisode" /1995 "Trondheim'ın dolambaçlı mizah anlayışı ile Le Gall'ın zarif grafik tasarımının beklenmedik karşılaşması."
Trondheim bir dahi. Ne zaman bir eserini okusam beni şaşırtıyor.
Düşük fiyatlarla temin edebileceğiniz küçük boyutlu kısa hikayeleriyle, yazarları anlatımlarında ve çerçevelemelerinde alışılmadık formatlar kullanmaya zorlayan Patte de Mouche (Sinek patisi) koleksiyonunu gerçekten seviyorum. Bu iyi bir temel fikir.
Bu hikâyede de Trondheim bizi sırrı olan bir olaya götürüyor, hiçbir şey öngöremeden bizi her yöne sürükleyecek çok sayıda kıvrım ve dönüşle. Bir dedektif hikayesinin sonu gibi birbirini takip eden ama her biri tamamen tahmin edilemez olan bu dönüşler, gayet şaşırtıcı bir sona kadar olasılıksız ve çılgınca fikirleri bir araya getirerek hızlı bir tempoda ilerliyor. Ve dahası, fena halde komik!
"The Bloody Olive" (1997)
Yöneten: Vincent Bal / Yazanlar: Vincent Bal, Lewis Trondheim (öykü)
Kast : Veerle van Overloop: Mylène / Frank Focketyn: Werner / Gene Bervoets: Sam / Guy Dermul: Polis.
Bir kısa kara film klasiği, belki de her zamankinden bir ya da iki fazla sürprizle. Mylene ve Werner Noel için hazırlanırken Sam ziyarete gelir. Sırlar açığa çıkar, suçlar işlenir, ihanetler ikiye, üçe katlanır, cinayetler birikmeye devam eder ve kimseye güvenilmez. (Bir tavsiye: önce kitabı okuyun.)
İyi bir felsefe kitabı gibi beynimizin içini dışına çıkarıyor ancak bunu yapmak için bir ay boyunca zihninizi abartılı kelimelerle yormanıza gerek yok. Sadece bu muhteşem kısa çizgiromanın 22 sayfasını okumak yeterli.
'Ailenizin Bombası'ndan daha az karanlık olmayan 1993 tarihli bu kısa hikâye, bizi Ölümle bir yarışa sokuyor... hepsi bu kadar.
Kolombiyalı yayıncı Rey Naranjo kısa bir süre önce -yanılmıyorsam geçen yıl- Avrupalı yazarların -Guy Delisle, Marc-Antoine Mathieu, Patrice Killoffer ve bugün ele aldığımız yazar- gerçekten mükemmel bir sunum ve tasarıma sahip kısa, özlü çizgiromanlarından oluşan Bajotierra koleksiyonunu piyasaya sürdü. Tüm bu ilk parti içinde, öne çıkan bu çok siyah hikaye. David B. sadece 24 sayfada bize savaşa girmek üzere olan iki ülkenin fantastik hikâyesini anlatıyor ve bu yerlerden birinde bir sürü mermi, bomba ve mühimmat beliriyor. Ama "beliriyor" derken gökten düştüklerini ya da ışınlandıklarını kastetmiyorum, sadece bir günden diğerine orada oluyorlar ve bu ülkenin sakinlerine eşlik etmeye, günlük işlerinde onlara yardım etmeye, çocuklara bakmaya vs. başlıyorlar. Bu saçma öncül mükemmel bir şekilde işliyor - ve daha fazla ayrıntı veremem, hikâyeyi berbat ederim - ve her şey açıklandığında veya çözüldüğünde, sonuç o kadar sarsıcı ki sudan çıkmış balık gibi soluk soluğa kalıyorsunuz. David B. basit, yalın, sade bir üslupla -ve yalnızca birkaç sayfada- mükemmel (ve çok siyah, neredeyse bir uyarı olarak yineliyorum) bir çizgiromanın nasıl yapılacağına ilişkin dersler veriyor. Arjantin'e yaptığım son ziyaretimde okuduğum bu önemli Rey Naranjo koleksiyonunun daha fazla ülkeye (Uruguay'a da) ulaşmasını dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden. - Rodolfo Santullo, goodreads incelemecisi, /8 Mart 2018.
"La Mutation'dan sonra, Marc-Antoine Mathieu'nun bir başka resimli kısa öyküsü, bu sefer kentsel baskının kendisini (yetersiz) bir yatıştırma umudu taşırken bulduğu yerde..."
"Şehirde insanlar ana caddelere akın eder. Ama bazıları daha dar, daha az kullanılan yollardan gider.
Gecenin sonuna kadar yolculuklarında takip edeceğimiz kişiler bunlardır..."
"Patte de mouche" (Sinek Pençesi) koleksiyonunun prensibi basittir: 20~24 küçük format panoda, kısa ve etkili bir hikaye anlatmak. Marc Antoine Mathieu, kendisini karakterize eden aynı dehayla, bu küçük albümde, Delcourt tarafından yayımlanan "Julius Corentin Acquefacques'ın Maceraları "nın özünü zaten içeren, siyah beyaz muhteşem metinleri ve çizimleri karşı karşıya getiriyor. Dikkat çekici küçük bir mücevher.
