Kış Dünyası III - Dixon & Zaffino

Yazan: Chuck Dixon
Çizen/Çinileyen: Jorge Zaffino
Renklendiren: Julie Michel
Çeviren: SToktan

“Her şeyin iyi bir tarafı vardır. Bunu bana bir keresinde başka bir tüccar söylemişti. Birkaç gün sonra bir kaltak tarafından beyni uçurulmadan önce.”

“Yaptığım şey aslında çizgiroman değil, illüstrasyon. Aslında kendimi hâlâ gerçek bir çizgiroman sanatçısı olarak görmüyorum, çünkü çizgi roman sadece iyi çizebilmek değil, aynı zamanda bir şeyi iyi anlatabilmektir. Bunu yapabilen Angel “Lito” Fernandez, Horacio Altuna ya da Frank Szilagyi gibi bazı isimler sayabilirim. Ancak benim çalışmalarımda mesele bir hikaye anlatmaktan ziyade bir atmosfer, etkili bir imge yaratmaya çalışmaktır.” (Jorge Zaffino)

Kış Dünyası II - Dixon & Zaffino

Yazan: Chuck Dixon
Çizen/Çinileyen: Jorge Zaffino
Renklendiren: Julie Michel
Çeviren: SToktan

“Yaz zamanı... Olabildiğince sıcak.”

"... o zamana kadar 1990'ların çizgiromanlarında kendini dayatan, o dönemin Amerikan çizgiromanlarında neredeyse hiç olmayan Zaffino'nun grafik dilinin inceliklerinden, ustaca resmedilmiş, etkileyici ve asla katı olmayan insan bedenlerinden oluşan bir duyarlılıkla sahnelediği natüralizm fikrinden uzak, stilize, yapmacık ve neredeyse palyaçovari çizimlere alışmış olan Amerikalı okurlar onu hiçbir zaman çok fazla sevmedi. Ama yine de ona karşı kayıtsız kalmak mümkün değildi ve dürüst olmak gerekirse, görecek gözleri olanlar için Zaffino ancak olduğu gibi büyük bir çizer olabilirdi." -Pasquale Frisenda

Kış Dünyası I - Dixon & Zaffino

Yazan: Chuck Dixon
Çizen/Çinileyen: Jorge Zaffino
Renklendiren: Julie Michel
Çeviren: SToktan

US, "Winterworld" #1, (1987) - Eclipse
ES, "Mundo de invierno", Zona 84 (Toutain Editor) #47 - #48 ( 1988)
SE, Seriemagasinet extra (Semic) #3 (1990)
DE, Feest Graphic Novel (Reiner-Feest-Verlag) #1 (1990)
NO, X9 Spesial (Semic) #3 (1993)

“Kimse soğuktan söz etmez.”

Donmuş bir gelecekte yalnızlığın ön planda olduğu acımasız ve gerilim dolu bir hayatta kalma hikayesi Winterworld, kimsenin avangart yenilikler listesine girecek gibi görünmüyor. Eğer daha önce insan uygarlığının çöküşünden sonraki o baş döndürücü günlerde geçen bir çizgi roman okuduysanız -çetelerin ortalığı kasıp kavurduğu ve güçlülerin zayıfların ödüllerini yediği zamanlarda- ya da Escape From New York'un ilk otuz dakikasını izlemiş olsanız bile, bu kitabın güzel elektrik mavisi kapağının ardında bulacağınız tek yeni şey, o eski standardı kullanma biçimidir.

Bombadan sonra - Cobb & Crumb

Zamanın anlam ve önemine binaen, Vladimir ve benzeri bütün götü boklu faşist zorbalara gönderme olarak, 8 sene sonra yeniden...
- O gün idare(!) edebileceğin bir televizyonun bile kalmayacak ulan! -

Taze Et - Trillo & Trigo

"Carne Fresca" 1982 / 1984 #50, Toutain editor, 1983 / Skorpio #19, Editoriale Aurea, 1986 / Yazan: Carlos Trillo / Çizen: Gustavo Trigo / Çeviren: SToktan.

Yeraltındakiler!

"The Subterraneans!", 2000 AD PROG 365 - Nisan.1984 /
yazan: Peter Milligan, çizen: Casanovas / Çeviri: SToktan.

3. Dünya Savaşı - Ignacio Molina

3. DÜNYA 

SAVAŞI'NIN 

ÇIKIŞ YERİ, ZAMANI 

VE SEBEBİ

IGNACIO MOLINA

Çizimler: ALFONSO FONT

Çeviri: SToktan

Barbián'ın Yıldızlar Konseyi'ne raporu. Barbián Yıldızlar Konseyi'ne:

Yeryüzü gezegenindeki üçüncü Dünya Savaşı'ndan sorumlu kişi, Madrid'de bulunan stüdyolardan yayınlanan "Atlayın Cesetler!" Televizyon programının cesur spikeri ve yöneticisi olan Renato Ladrón'du. "Atlayın Cesetler!" çeşitli alanlarda ritmik gürültü, izleyicilerin gönderdiği pornografik mesajlar ve görüntüler, şiir resitalleri, Guru Serafin tarafından bahçecilik, meyvecilik ve dövmeler hakkında tavsiyeler —sıra dışı ortamlarda mucize yaratıcıya ibadet.— uyuşturucu ve alkol dünyasından haberler, okültizm, tasavvuf, tantra, oryantal mistisizm, Kara mizah —söz konusu Ladrón sorumlu— ve ileri yaştaki izleyicilere “bu kadar çok yaşamaya değmez büyükbaba”, “yalnızsınız, büyük bir sıçrama yapın” veya “ölü arkadaşların seni bekliyor” gibi bilinçaltı mesajlarla onlara zorlayıcı baskı yapan intihar davetiyeleri sunuyordu.

İspanya'ya ek olarak, Renato L.nin programı özel frekanslarda uyduya (ay) ve beş kıtaya yayınlandı ve mafya ve gezegenin elitleri tarafından bağımlılıkla takip edildi. Geçtiğimiz 2 Kasımdaki (ölüler şenliği) yayınında Renato Ladrón, yirminci yüzyılın ortalarında film yapımcısı Orson Welles'in canlandırdığı radyo programını aşırdı. Ancak Welles, “marslılar”ın Dünya'ya saldırısını sahneleyerek, korku, panik, inme, çeşitli ve kolektif histeriye neden olmuşsa, Madridli nihilist, gezegendeki hayatı sona erdirmeyi başardı.

Sonuçta: Sabah saat 4'te, “rush-hour” sırasında, Ladrón muazzam eşek şakasını yayınladı. - İmam Humeyni'nin doktrinine göre 2020 yılında kurulan İslam İmparatorluğu, Venedik'e karşı bir nükleer savaş roketi ateşledi.

"İmam Ali tarafından belirtildiği üzere Venedik, çürümüş Hıristiyan Batı'nın düşüşünü sembolize ediyor" — dedi Ladrón— ve bir kez yok edildiğinde, hiçbir şey İslam'ın kurtarıcı itiş gücünü engelleyemeyecektir."

Kaba taklit bir sahtekârlıktı ama Vatikan mahzenlerinde bilardo oynarken, "Atlayın Cesetler!"i Izleyen Masum XX "uzlaşmaz Papa", Körü körüne buna inandı. Ve hemen kilisenin sofistike atomik silahlarını fırlattı.

Birkaç dakika içinde sekiz megatonluk bombalar Mekke ve Tahran’ı haritadan sildi: "Böylece öğrenecekler," dedi Masum. İslam, Roma'ya karşı büyük bir bombardıman ile karşılık verdi, ancak Vatikan'ın savunma kalkanı, yörüngelerini değiştirmeyi başarması üzerine, Fransa topraklarına düşen bombalar, Nice, Bordeaux, Paris ve Rennes'i yokettiler. Fransızlar intikam istediler. Geçici hükümet milletin eski kahramanı General Charles de Gaulle'ü uykusundan kaldırdı. De Gaulle, 500 yıllık bir rüyadan uyandı ve beş dakika içinde durumu kontrolü altına aldı. İlk sözleri: "On les aura!" (üstesinden geleceğiz) oldu. Eski askerin müzmin pragmatizmi ile masaya koyduğu sorun, Fransa’ya kimin saldırdığını öğrenmek oldu. Kimi tepelemek gerekiyor? Sonu fazlasıyla karanlık.

Bu arada, kargaşa dünyayı ele geçirdi ve her millet kendi saygınlığı için seferber oldu. Örneğin Çin ve Sovyetler Birliği, vakum bombalarıyla çarpışarak kısa sürede sınırlarını birkaç yüz kilometre ilerlettiler. Ve yıl boyunca, Dünya Kupası, Tenis Davis kupası, Nobel Fizik Ödülü ve Eurovision Şarkı Yarışmasını kazanmalarının bir sonucu olarak coşku anları yaşayan Büyük Britanya, İspanya’yı Cebelitarık üssünden istilâ etti… stratejik kayayı fanatik *morisma'nın elinde bırakarak, Kutsal Savaşı Avrupa'ya getirmek için büyük dalgalara girdi! İspanya'nın Alfonso XV, ”İspanya Kralı", sabah saat 8'de duyurdu: "Bana öyle geliyor ki saldırıya uğradık. Üçüncü Dünya Savaşı'nı açtığımı ilân ediyorum."

Kuzey Amerika'nın siyah köleleri, -İspanya Kralı'nın manevî önderliği altında- "Bıçakların Devrimi" ni gerçekleştirmek için bundan iyisini beklemiyorlardı. 8.30'da ABD'de gırtlağı kesilmedik hiçbir beyaz adam kalmamıştı ve yeni kurulan Kara Komün, devrimini Güney Amerika'ya ihraç etti –istilâ.

Vallecano televizyon stüdyosunda, Renato Ladrón ellerini ovuşturuyordu, sevinçle: gelen söylentilere göre rakibi, Katalan spiker Guillem Trulla izleyicileri karşısında bileklerini kesmişti. Birkaç yıl önce Katalan, Nihilizm ve Modernite konusunda Ladrón’un nasırına basmış, fakat Barselona dünyanın sonunu vaaz etmek için geç uyanmıştı ve Ladrón’un dediği gibi, “Onu nakavtla kazandım. Katalana karşı teknik nakavtla".

Doğal olarak, sosyal doku saf huzursuzluk ve Rab'bin rahmeti durumunda idi. Dürüst çiftçi artık tarlalarını sürmedi, ne de balıkçı orkinos ve tuna avlamak için denizlere açıldı. İşçi fabrikaya gitmedi. İş adamı, bavullar dolusu sermaye ile İsviçre'ye kaçıyordu. Anneler boynuzlu canavarlar doğurdu. Franco'yu aziz mertebesine yükseltmekten söz edenler vardı. Mantarlar gibi çoğalan dinî ve şeytanî mezhepler, makrobiyotik restoranları vurgun yaptı ve Nostradamus ve Kıyamet korsan baskısında düzeltilerek yayınlandı.

Bu arada, fiziksel alandaki ciddi sorunlardan muzdarip olan Yükselen Güneşin İmparatorluğu, yarı yerleşik bir kıta olan kötü Avustralya’yı istilâ etmek için genel karışıklıktan yararlandı. Avustralya’nın buna verdiği karşılık ne miydi?

Çok şiddetliydi. Seksen megatonluk on bombayla dağıtılan sekiz yüz milyon ton nitrogliserin, gelgit dalgalarına ve depremlere neden olarak Japonya adalarını batırdı. Jeolojik kabuk, pişirilmiş kestane gibi açıldı ve çok derin faylarla şehirler ve tarlalar çöktü gitti. Asya kıtası Avrasya’ya doğru sürüklendi ve en nihayet şok dalgaları Gerona Körfezi'ni kırdı. İspanya içindeki kozmik korku barajıyla düşmanlıkları bölünen İngiliz, İspanyol ve Arap birlikleriyle birlikte Atlas okyanusunda başıboş sürüklenen bir ada hâline geldi.

Umudun son ışıltısı Monaco'da gerçekleşti. Sabah saat 10'da, Grand Casino'nun Malva salonunda toplanan dünya başkanları, Monako Sözleşmesini imzaladılar. Antlaşma uyarınca hemen bir ateşkes sağlandı, kalanların kurtarılması için bir komisyon oluşturuldu ve General de Gaulle başarılı uyandırma işleminden dolayı tebrik edildi.

Bu olamazdı. Jhon Foster da bunu engelledi. Jhon Foster, birkaç yıl boyunca Dünya çevresinde yörüngedeki nükleer silahlı bir uydu olan **Pax Orbi'nin kaptanıydı. Jhon, Cincinatti'de Foster ailesinin siyahlar tarafından katledildiğini öğrendiğinde umutsuzluğa kapıldı. Yarınların daha iyi olacağına güvenini kaybetti. İnancı kalmamıştı ve Pax Orbi’nin fırlatıcılarından dökülen büyük bir füzyon bombası yağmuru dünyaya koştu ve gezegeni ultraviyole ışınlarından koruyan ozon tabakasını bir çırpıda bitirdi...

Barbián Yıldızlar Konseyine: Bu tarihçi, soykırımdan kurtuldu ve insan medeniyetini zenginleştiren değerli anılarla beraber Büyük Esneme’ye geri dönebildi.

Sayım ve numaralandırma:

1) Adına lâyık bir cep hesap makinesi.

2) Bir kapitone bornoz, çiçekli.

3) Kartpostal koleksiyonu.

4) Bir Valensiya etli pilav, görüşlerinizi beklediğim lezzetli bir güveç.

ve 5) Patricia Chaves, “***benim dünyam” unvanını da elinde bulunduran tipik bir insan.

İyi kız bu Patricia. “Galaksinin herhangi bir köşesinde yeniden başlamak” istiyor ve “bir film oyuncusu, haute couture modeli ya da en azından bir havacılık şirketinde hostes” olmak istiyor.

Chaves hanım hamile geliyor; Karnında, yıldızlara giden yolda, insanın aptallığının son filizlerini taşıyor... Kertenkele, kertenkele... Bununla ne yapacağım ben? Yapılması gereken en sağduyulu şey, onu uzay boşluğuna atmak olurdu, ama...

Ignacio MOLINA (Ignacio Vidal-Folch de Balanzó)
Cimoc Especial 3ª Guerra Mundial (Norma Ed., 1982).

*Kuzey Afrika'daki bir halk için kullanılan aşağılayıcı ifade.
**Dünya barışı, Latince.
***Mis Mundo: benim dünyam, Miss Mundo: Bayan Dünya (Miss World)

1992 - Segrelles

1 / 8

Sayfa 1

2 / 8

Sayfa 2

3 / 8

Sayfa 3

4 / 8

Sayfa 4

5 / 8

Sayfa 5

6 / 8

Sayfa 6

7 / 8

Sayfa 7

8 / 8

Sayfa 8

❮ ❯

3 de JULIO 1992 (3 Temmuz 1992), Cimoc Especial 3ª Guerra Mundial, 1982 - yazan & çizen: Vicente Segrelles, çeviren: SToktan. / L'Eternauta #13 Mart, 1983 / Heavy Metal 1984 Ocak

"Cimoc özel, 3. Dünya Savaşı" sayısının yine Vicente Segrelles elinden çıkma kapağı.

Vicente Segrelles (Gözlüklülerden ihtiyar olanı) ve ünlü eseri "El Mercenario".

Tasfiye Süreci - Jones & Heath

1 / 10

Sayfa 1

2 / 10

Sayfa 2

3 / 10

Sayfa 3

4 / 10

Sayfa 4

5 / 10

Sayfa 5

6 / 10

Sayfa 6

7 / 10

Sayfa 7

8 / 10

Sayfa 8

9 / 10

Sayfa 9

10 / 10

Sayfa 10

❮ ❯

Process of Elimination (Tasfiye Süreci), CREEPY #83/1976-Ekim, yazan: Bruce Jones / çizen: Russ Heath / çeviren: SToktan.

Eserin aynı zamanda Warren sansürüne bir küçük örnek teşkil etmesi sebebiyle çeviriyi Russ Heath'ın orijinal çinilemesi üzerinden yaptım. Bizde yayınlanmamış ve dijital Creepy arşivindeki baskısı bile pek nitelikli olmayan bu Bruce Jones hikâyesi farklı hislere yöneltebilecek yapıda.

Roger Brunel

Circus #11

Kıyametten sonra götürmece

The Day After Doomsday (The House of Secrets, #86 / 1970).
 Yazan Len Wein, çizen Jack Sparling:
A Second Chance (2000 AD, PROG 245 / 1982).
Yazan Alan Moore, çizen Jose Casanovas:
Öykülerin uzunlukları, görseller arasındaki bağıntı, ardışık düzendeki akış rastlantının çok ötesinde. Espiri o kadar tatlı ki, Alan Moore anlaşılan kendini tutamamış ve azamî saygıyla(!) götürmüş. İki sayfalık iki band neredeyse her yönüyle şaşırtıcı derecede paralel. Aradaki fark, Wein'in kızının 'Gertrude', Moore'un kızının 'Mavis' olması -onu da ben uyarlamada hallettim(!)- ve +12 sene.