Hoover - Trillo & Zaffino

Per amore di Hoover & Amore e transistors, 

yazan: Carlos Trillo / çizen: Jorge Zaffino / çeviri: SToktan.

⏵Torpedo anno II #9-11/Haz.-Ağu.1991, Per amore di Hoover (Hoover'in Aşkına) 46 sayfa (İtalya baskısı) ⏵Puertitas año II #14/Haz.1991 Looking for Hoover: "Philip Dick no ha muerto, carajo!" (Philip Dick ölmedi, lânet olsun!), 23 sayfa (Arjantin baskısı) ⏵Puertitas año II #15/1991 Looking for Hoover: "No Gustaba Màs el Pato Donald." (Donald Duck'ı daha çok sevdik.), 23 sayfa (Arjantin baskısı) ⏵Skorpio anno IV #49/1991 Amore e transistors (Aşk ve Transistörler) 23 sayfa (İtalya baskısı) ⏵Bu hikâyenin Arjantin baskısı 1998 tarihli Hoover ve Diğer Hikâyeler adlı one shot kitap derlemesinde yer alır.

Arjantinli çizgiroman sanatçısı Jorge Zaffino, henüz 43 yaşındayken (1959-2002) kalp krizinden ölmüştü. Çizgiroman yazarı Chuck Dixon, "Dehâ kelimesinin uygun olduğu çizgiroman çalışan birkaç sanatçı var" diyordu, "Jorge Zaffino onlardan biriydi. Kendine özgü öngörüye sahip gerçek bir sanatçının sanatçısıydı o."

Zaffino'nun oğlu Marvel çizeri Gerardo, “Açıkçası babam, özellikle de hacim ve ışıkla oynamaya çalışırken üzerimde büyük bir etki yarattı. Işığın nesnelerle etkileşimiyle ilgili neredeyse takıntılıydı. Nasıl olduğunu anlamak için yüzlerce Rembrand'ı kopyalardı.” diyor. “Bence Toth her zaman onun sadeliğini besledi. Sayfaları çizgilerle kaplı olmasına rağmen, kompozisyonu çok basitti. Çizimlerini izlediğimi ve 'Hey, onları ne zaman bitireceksin?' dediğimi hatırlıyorum.”
♦
"Çalışmaları bilgilendirmiyor, sorguluyor."
John Paul Leon

Duvardaki Yazı!

"The Writing on the Wall", 2000AD PROG 268 - 12.Haz.1982 /
yazan: Alan Moore, çizen: Jesus Redondo / Çeviri: SToktan.

Les Naufragés #08

Cesar - Tillieux

"Le mauvais moment" Cesar - Maurice Tillieux, Journal de Spirou #1787/1972

Geceyarısını Vurduğunda - Steranko

1 / 7

Sayfa 1

2 / 7

Sayfa 2

3 / 7

Sayfa 3

4 / 7

Sayfa 4

5 / 7

Sayfa 5

6 / 7

Sayfa 6

7 / 7

Sayfa 7

❮ ❯

"At the Stroke of Midnight" Tower of Shadows #1 / Eylül.1969, Marvel / yazan, çizen: Jim Steranko / Çeviri: SToktan. ♦ 1969 Alley Award, Best Feature Story.
Tekrar basımları:
US, Comix: A History of Comic Books in America (Outerbridge & Dienstfrey) (1971)
US, Comix: A History of Comic Books in America (Bonanza) (1971)
US, Vampire Tales (Marvel, 1973 series) #2 (1973)
FR, L'Écho des Savanes Spécial U.S.A. (Editions du Fromage) #4
GB, Tales of Terror (Portman Distribution) #2 (1978)
FR, Eclipso (Arédit-Artima) #66 (1979)
GB, Marvel Superheroes and the Occult Winter Special (Marvel UK) (1980)
BR, 3ª Geração (RGE) #2 (1981)
US, Captain America Special Edition (Marvel) #1 (1984)
IT, Inferno (Marvel Italia) #4 (1997)
US, Marvel Visionaries: Jim Steranko (Marvel) (2002)

Yazar-sanatçı Jim Steranko'nun 'Tower of Shadows' derginin prömiyer sayısındaki baş hikayesi “At the Stroke of Midnight” En İyi Hikâye dalında 1969 Alley Ödülü'nü kazandı. Eserin yaratılışı, Steranko ile editör Stan Lee arasında, Steranko'nun son derece etkili çalışmasını sergileyen yayıncı olan serbest (freelance) çalıştığı Marvel'ı bırakmasına neden olan bir sürtüşmeye yol açmıştı. Lee, Steranko'nun kapağını reddetti ve ikisi panel tasarımı, diyalog ve başlangıçta 'The Lurking Fear at Shadow House' başlıklı hikaye üzerine sert bir tartışmaya girdiler. 2006'daki bir paneldeki Steranko’nun söylediğine göre Lee, korku yazarı HP Lovecraft’a bu saygı duruşunu sevmedi veya anlamadı ve hikaye için kendi başlığını tasarladı. Bunca uzlaşmazlıktan sonra Steranko ya istifa etti ya da kovuldu. Lee, bir ay sonra, ortalığın sakinleşmesiyle birlikte onu aradı ve Steranko çeşitli kapak çalışmaları üretmek üzere Marvel'e döndü.

14 Kasım 1969'da Gary Groth tarafından gerçekleştirilen ve Fantastic Fanzin #11'de yayınlanan bir röportajda Steranko, bu tartışmayı şöyle anlatıyor:

“Onlarla anlaşmazlığa düşmemin nedeni, çalışmalarım üzerinde düzenlemeler yapmalarındandır. Değiştirilmemesi gerektiğini düşündüğüm bazı şeyleri değiştirdiler. Bu temelde devam edemeyeceğimiz konusunda ben de ısrarcı oldum... örneğin, korku hikayem 'At the Stroke of Midnight'a bir diyalog satırı ekledi. Ezik koca, "Sinirliyim çünkü geceyarısına yaklaşıyor." gibi bir şey diyor. Tamamen gereksiz bir satır. Benim başlığım değildi ve içinde o satır da yoktu. Stan hikayenin başlığının benim onaylamadığım bir şekilde 'Let Them Eat Cake' olmasını istedi. Benim hikaye anlatma şeklim hakkında da anlaşmazlıklar vardı. ... Eğer bir yayıncıysanız ve çalışmamı istiyorsanız, onu benim tarzımla kabul edersiniz veya hiç almazsınız.”

Tören - E. Breccia

"Il rito", Lanciostory anno IX #32 15.Ağustos.1983
"El rito", Cimoc #35 Ocak.1984

Françoise

Senda del Comic #01/1979

Max Fridman'ın Serüvenleri .1

"Macar Rapsodisi"
yazan ve çizen: Vittorio Giardino
Fransızcadan çeviren: SToktan

ön basım: (İtalya)
Le avventure di Max Fridman
1. "Rapsodia Ungherese"
Orient Express mensile #01/6.1982

ilk baskı: (Fransa)
Les aventures de Max Fridman
1. "Rhapsodie hongroise"
Glénat 09.1982

1937’de, İspanyol içsavaşının dış müdahaleleri takiben yoğunlaşması Avrupa’da siyasi ve duygusal yankılara sebep olmuştu. Birçokları bunun tam da komünizm ve faşizm arasındaki dünya çapında bir çatışmanın ilk hareketi olduğuna inanıyordu.

Dahası, 1918'de kurulan düzeni devirmeye kararlı olan Almanya'da muzaffer bir Nazi hükümetinin varlığı, Macaristan'daki Horty ya da Yunanistan'daki Metaxas gibi totaliter hükümetlerin sempatisini toplamış ve aynı zamanda Avusturya ve Çekoslovakya dahil birçok ülkede faşist hareketlerin güçlü gelişimine yol açmıştı.

Fransa ve diğer ülkelerdeki sağ ve sol arasındaki ısrarlı karşıtlık demokratik hükümetlerin hareketini zorlaştırırken, Roma-Berlin ekseni gittikçe artan bir şekilde akılcı görünür olmuştu. Bütün bunlar yenilenmiş bir aciliyet ve kriz duygusu ve barışın tehlikede olduğu inancını yaratmıştı. 1938'in ne getireceğini görmek için endişe içinde bekleniyordu.

İtalyan BD sanatçısı Vittorio Giardino'nun beş kitaptan oluşan Max Fridman dizisinin ilkini oluşturan olaylar, ikinci büyük savaş arifesinde, Macaristan'da geçer. Karşı istihbarat teşkilatları için savaş çoktan başlamıştır. Budapeşte de bölgede savaşın ilk kurbanlarındandır.

Max Fridman, eski eşi Ada ve kızı Esther ile birlikte Cenevre'de yaşayan Fransız karşı istihbarat servisinin eski bir ajanıdır. Başarılı bir tütün tüccarı görüntüsü altında çalışan, zarif bir figür, çekici bir kişiliğe sahip, zeki ve kültürlü bir karakter. Her zaman iyi giyiniyor ve sık sık kızıl saçlarını örten bir fötr şapka takıyor. Ayrıca bir Yahudi idi o.

Belirgin bir şekilde netçizgi takipçisi olan Giardino oldukça gerçekçi çizimlerini boyamak için düz renkleri tercih eder. Hikayeleri, karmaşık senaryolar, karakterlerin psikolojik esneklikleri, bazen etkilenebilir veya çekingen normal kahramanlarıyla, gençlere yönelik BD'nin erkeksi ve kasıntı klişelerinden uzak, ustaca inşa edilmiş ve yetişkin okuyucu kitlesine yönelik niteliktedir.

Süperfasulye

1 / 6

Sayfa 1

2 / 6

Sayfa 2

3 / 6

Sayfa 3

4 / 6

Sayfa 4

5 / 6

Sayfa 5

6 / 6

Sayfa 6

❮ ❯

"Superbean", 2000AD PROG 245 - 1982 orijinal S&B. (Alttaki linkte renkli ile birlikte) /
yazan: QIRQX IV (John Wagner), çizen: Mike McMahon / Çeviri: SToktan.
Öne çıkan karakterler: Ken Clarke, nam-ı diğer; Süperfasulye. Yardımcı karakterler: Lola Lewis (bir sebze denetleyici). Kötü adamlar: Kapkaçcılar. Diğer karakterler: Ollie Jimson (bir diğer sebze denetleyici), Bir kedi. Yer: Yakınınızda bir şehir. Eşyalar: Sebze doğrayıcı. Nakil vasıtaları: Bir uçak.

McMahon & Wagner

Ruijters

Stripburger #07 Marcel Ruijters

Les Naufragés #07

Metroda

Zero Zero #01/Mart-Nisan,1995 Max Andersson

Afet - Torpido, 1936

1 / 10

Sayfa 1

2 / 10

Sayfa 2

3 / 10

Sayfa 3

4 / 10

Sayfa 4

5 / 10

Sayfa 5

6 / 10

Sayfa 6

7 / 10

Sayfa 7

8 / 10

Sayfa 8

9 / 10

Sayfa 9

10 / 10

Sayfa 10

❮ ❯

"La otra cara de la monada",
Torpedo #10: No es oro todo lo que seduce
(1993) Abuli & Bernet, çeviri: SToktan

IDW'nun 'Complete Torpedo' olarak yayınladığı Gangster Luca Torelli'nin serüvenlerinin tümünü kapsayan beş kitaplık külliyat maalesef kapakta yazıldığı gibi 'complete' değildi. Eğer seriye yeterince âşinâ iseniz, orijinaliyle karşılaştırdığında 3 eksik hikâyeyi ve bir de yukarıda gördüğünüz sansürlü paneli benim yaptığım gibi sadece tahminle bile bulmak mümkün. Daha kapsamlı bir inceleme muhtemelen panellerde ve İngilizce çeviride başka sorunlar olduğunu da gösterecektir, eminim. Zaten üstad da müstehzî bir tebessümle yakmış purosunu, bakıyor bu işe, görüldüğü üzere.

Üstteki 'sert' hikâye, 'sertleşme'yle olduğundan fazla, Amerikan zenci meselesi ile ilgili hassasiyetlerin kurbanı olmuş gibi duruyor. Hikâyemizin de yer aldığı, 4. kitaptaki 'No es oro todo lo que seduce' adlı bir diğerinde bulunan sakıncalı paneldeki küçük kıza don giydirme ihtiyacının "Amman ha, çocuk pornosundan yanmayalım!" telâşından doğmuş olduğunu söylemeye gerek yok herhalde.