2 adet Claire

Humor a Tope #19

Whitechapel'in Hayaleti - Loustal

1 / 9

Sayfa 1

2 / 9

Sayfa 2

3 / 9

Sayfa 3

4 / 9

Sayfa 4

5 / 9

Sayfa 5

6 / 9

Sayfa 6

7 / 9

Sayfa 7

8 / 9

Sayfa 8

9 / 9

Sayfa 9

❮ ❯

"La revenante de Whitechapel",
L'Echo des Savanes NS #53, 1987.
Loustal & Fromental

Tif ve Tondu, Yeşil Madde (Görülen lüzum üzerine)

Tif ve Tondu (Tif et Tondu)

Yeşil Madde (La matière verte)

#14 / Dupuis / 1969

Çizen; Will, Senaryo; Rosy

Türkçe çeviri ve yazılar; SToktan

Tif ve Tondu (bizde Tif ile Tontu), Fernand Dineur tarafından yaratılan bir Belçika kökenli çizgiroman dizisidir. Dizide zaman içinde çeşitli yazarlar ve çizerler çalışmıştır fakat bunlar arasında en tanınanı ve romana asıl karakterini veren çizgilerin sahibi Will'dir (Willy Maltaite, 1927 - 2000). Yazar olarak da Maurice Rosy, Maurice Tillieux ve Stephen Desberg ile birlikte üretmişlerdir.

◄ 1950 tarihli Le Journal de Spirou'dan

Tif ve Tondu, iki dost ve ortak maceracı ve dedektiftirler. Dünyanın dört bir yanında çeşitli gizemli, kimi zaman da bilimkurgusal olayları, çözmeye çalışırlar. Sipru'nun Zorglub'u (Zorgub) gibi, onların da zaman zaman devreye giren bir kötü adamı vardır; Monsieur Choc (Mösyö Şok, bizde ise Maskeli).

1957 tarihli Le Journal de Spirou'dan ►

Dizinin başlangıcı 1938, "Le Journal de Spirou" iledir. 1954 - 1997 arasında ise 45 orijinal albüm yayınlanmıştır. Dizi bütün hayatı boyunca aralıklı olarak Spirou'da da yayınını sürdürmüştür.

◄ 1974 tarihli Le Journal de Spirou'dan

Tif kel kafalı ya da sinekkaydı traşlıdır ama adı Fransız argosunda "saç" anlamına gelir. Tersine Tondu ise saç sakal birbirine karışmış olmasına karşın adı "traşlı" anlamındadır.

Elimdeki en eski yerli Tif ve Tontu baskısı, Bilge Şakrak'ın nisan 1967 tarihli Arkadaş - Yeni Resimli Güneş Haftalık Mecmua sayı 7, 8, 9 (cilt 3). Hafızam beni yanıltmıyorsa, ilk iki cilt de diğer Tif ve Tondu öyküleri olmalı diye tahmin ediyorum. aynı sene ve daha sonrasında yine Bilge Şakrak yayını Red Kit'lere ise dolgu olarak basılmıştır. Bunlardan tespit ettiklerim;

Dupuis sıra no / orj. adı / orj. baskı tarihi / Türkçede adı / yayın yeri / yılı
#04 La main blanche, 1956 (Beyaz El'e Karşı) / Red Kit, 1969-70
#05 Le retour de Choc. 1958 (Maskelinin Esrarı) / Arkadaş. 1967
#06 Passez muscade, 1958 (Maskelinin Firarı) / Arkadaş, 1967
#08 La villa du Long-Cri, 1966 (Uzun Çığlık Villası) / Red Kit, 1970
#09 Choc au Louvre, 1966 (Maskelinin Dönüşü) / Red Kit, 1969
#10 Les fleches de nulle part, 1967 (Meçhul Ok'un Esrarı) / Red Kit, 1970
#11 La Poupée Ridicule, 1968 (Gülünç Taş Bebek) / Red Kit, 1969
#12 Le réveil de Toar, 1968 (Uyanan Dev) / Red Kit, 1970
#13 Le grand combat, 1968 (Büyük Doğuş) / Red Kit, 1970
#14 La matiere verte, 1969 (Yeşil Madde) / Red Kit, 1970

*Bu başlığın ilk yayın tarihi 6.Ağustos.2011'dir.

*İşbu listeyi yeniden ve 'düzgün' şekilde dilimize kazandırmak olan bana ait serüveni tamamlanmakla birlikte, yeni bir merhaleye zıplama gereği hasıl olmuş görünmekte. Özellikle de 15. kitabın 14. (Yeşil Madde) kitabın devamı sayılabileceği ve üstelik Maurice Rosy'nin yazdığı son senaryo olması sebebiyle, vazife tabiatıyla kaçınılmaz bir hâl almıştır. Cümle âlem işite!...

Eleanor - Eric Drooker

Drawn & Quarterly v2#2 / 1994

Baronun gizli silâhı - Bisset

1 / 5

Sayfa 1

2 / 5

Sayfa 2

3 / 5

Sayfa 3

4 / 5

Sayfa 4

5 / 5

Sayfa 5

❮ ❯

"L’arme secrète du Baron",
Journal de Spirou #1473, 1966.
Noël Bissot

Arnulphe, Baron Des Bosses, bu mini hikâyeler dizisine adını veren ve baş kahramanı olan karakterdir. Jean-Foultre de Montgibet ile sürekli savaş halindedir. Beyaz atlı prensini aramaktan yılmayan Prenses Yolande'ye aşıktır.

Belphégor (dostları için Bébel), Baron'un hizmetinde bir büyücüdür. Felsefe taşını arıyor. Onu bulmak için uğraşırken, Leonardo Da Vinci kadar icat yapar. Bütün icatları Baron tarafından ya Mongibet'i yenmek ya da Prenses Yolande'nin kalbini fethetmek için kullanılmıştır.

Juju, Belphegor'un kargası. Çok açık sözlü ve diğer tüm karakterlere kendi gerçeklerini söylemekte tereddüt etmiyor. Bazı hikayelerin kahramanı. Bir tavuk ile yaşanmış aşk draması var.

Jean-Foultre de Montgibet'nin bir tutkusu vardır: Baronu rahatsız etmek ve sonunda kral olmak.

Machault VII, Kraldır. Ama ceberrut Kraliçenin baskısından kurtulabilmek için artık Kral olmamayı hayal ediyor. Onun da bir tutkusu var: Montgibet'nin topraklarında kaçak avlanma.

Potron ve Minet, Baron'un yeğenleridir. Mini hikayelerdeki diğer tüm karakterleri rahatsız etmek için zamanlarını numaralar icat ederek geçiriyorlar.

Harry & Ölesiye Koşmak - Jones & Corben

1 / 8

Sayfa 1

2 / 8

Sayfa 2

3 / 8

Sayfa 3

4 / 8

Sayfa 4

5 / 8

Sayfa 5

6 / 8

Sayfa 6

7 / 8

Sayfa 7

8 / 8

Sayfa 8

❮ ❯

Harry Vampirella (Warren) #32/1974 Renkli Comix International (Warren) #3/1975 Renkli Vampirella (Warren) #83/1979 S/B

Dead Run (Ölesiye Koşmak) Vampirella (Warren) #32/1974 Renkli Comix International (Warren) #3/1975 Renkli Creepy (Harris) #146/1985 S/B

  Jeff Jones

Richard Corben  

Kapak Matrak #06

Hello Dragon!

Marsupilaminin Yuvası - Franquin & Jidéhem

Marsupilaminin Yuvası "Le nid des Marsupilamis" ön baskı: "Le film de l’année: le Marsupilami" Journal de Spirou #969-#991 (1956-57)

Gangsterler Panayırı "La Foire aux gangsters" ön baskı: Journal de Spirou #1034-#1045 (1958)

ilk baskı: Dupuis 1960, 12. albüm (iki hikâye bir arada.)
Yazan: André Franquin, çizenler: Franquin ve Jidéhem, Fransızca aslından çeviri, düzenleme: SToktan

Balon Adamlar + Cep Boyu'unda olduğu gibi bu albümde de asıl ilgiyi toplayan Gangsterler Panayırı adlı film-noir tarzı ikinci hikâye olmuş gibi geldi bana. Yine de Spiru dergide yayınlandığı adıyla "Yılın Filmi: Marsupilami" dizinin değişik fikirle ele alınmış bir özel bölümü denebilir. Başrollerde ise Sekotin ve Marsupilamiler yer alıyor. Bir sürü tatlı espri arasında özellikle Bayan Marsupilaminin caz skatlarına ben bayıldım doğrusu.

Gangsterler Panayırı Gaston Lagaffe'ın misafir oyuncu olarak boygösterdiği üç Spiru serüveninden biri olarak değerli katkılarıyla bu polisiye senaryoya neş'e katıyor. Hikâyenin Spiru dergide yer almış olan ön baskıdaki son yarım sayfanın bu albümde çıkarılmış olması ise bir diğer ilginç durum.

Söz konusu yarım sayfada yer alan bombayla adam öldürme sahnesi Franquin'in sonsöz olarak yazdığı ahlâkî telâfi cümlesine rağmen fazla 'sert' bulunmuş olsa gerek. Ben orijinal finali de sona ekleyerek karşı-telâfide bulundum. Bunun yanısıra, bir karede kullanılan örtmeceyle yumuşatılmış galiz küfre dokunmak akıllarına gelmemiş neyseki. Bu konuya ileride başlı başına değineceğimiz için lâfı uzatmayıp tadında bırakalım, iyi okumalar dileyelim sizlere.

▲
Jidéhem ve Franquin... 50'li yıllar olsa gerek.